"Ik schrijf voor een aarde pas onlangs gedroogd, pas onlangs koel van bloemen, van stuifmeel, van mortel,ik schrijf voor enkele kraters wier krijten koepels hun ronde leegte herhalen tot ijle sneeuw,"
                                            Pablo Neruda.

Met de zin "De aarde is een kathedraal" uit hetzelfde gedicht geef ik meteen de sfeer van mijn schilderijen aan.
Door de stormen van sneeuw en stof, de kraters met hun erupties en de vlaktes wil ik het onmetelijke, de kracht en het duistere van de aarde en het heelal aangeven.